Clarissa Harlowe Barton (1821-1912)

Clarissa Harlowe Barton (1821-1912), ook bekend als Clara Barton, was een Amerikaanse verpleegster, lerares en filantrope. Ze richtte het Amerikaanse Rode Kruis op en had een grote invloed op het zelfbeeld van de Internationale Rode Kruis- en Rode Halve Maanbeweging. De uitbreiding van de activiteiten van de nationale Rode Kruis- en Rode Halve Maanverenigingen, van hun oorspronkelijke missie als hulporganisaties bij gewapende conflicten naar hulpverlening bij natuurrampen en soortgelijke noodsituaties, is mede te danken aan Clara Bartons ervaring en toewijding.

Clarissa Harlowe Barton, ook bekend als Clara Barton, was een Amerikaanse verpleegster.

Bovendien nam ze het initiatief tot de oprichting van de eerste opsporingsdienst voor vermiste personen, een taak die tegenwoordig een centrale plaats inneemt in het werk van het Internationale Comité van het Rode Kruis. Op jonge leeftijd, tussen de 15 en 18 jaar volgens verschillende bronnen, begon ze met het geven van les. De eerste tien jaar werkte ze in een klein stadje in Massachusetts, waar een broer van haar een fabriek bezat. In 1854 kreeg ze een zenuwinstorting, vermoedelijk als gevolg van overbelasting door haar werk.

Datzelfde jaar verhuisde ze naar Washington D.C., waar ze de eerste vrouwelijke overheidsmedewerker in de Verenigde Staten werd en toen als secretaresse bij het Patentbureau werkte. Toen de Amerikaanse Burgeroorlog uitbrak, nam Barton ontslag in Washington. Net als veel andere vrouwen meldde ze zich aan als vrijwilliger om gewonde soldaten te verzorgen. Na haar werk voor het Rode Kruis bleef Barton voordrachten houden en schreef tevens haar herinneringen op in een boek dat in 1907 werd uitgegeven.