Filatelistische aandacht voor: Alexander Fleming (138)

Donald Arthur Glaser (1926-2013) was een Amerikaans natuurkundige, neurobioloog en was in 1960 winnaar van de Nobelprijs voor Natuurkunde voor zijn vinding van het zogenoemde bellenvat, een instrument voor het traceren van hoogenergetische elementaire deeltjes. Later hield hij zich intensief bezig met moleculaire biologie en de studie naar het functioneren van de hersenen. Als zoon van zakenman William J. Glaser en zijn vrouw Lena verkreeg Donald zijn opleiding aan de Cleveland Heights High School, alwaar hij belangstelling kreeg voor de natuurkunde om de fysische wereld te begrijpen. Na de middelbare school ging hij naar de Case Institute of Technology, waar hij in 1946 zijn bachelorgraad verkreeg in de natuur- en wiskunde.

Pioniers in de geneeskunde

Gedurende zijn studie ging zijn interesse speciaal uit naar de deeltjes fysica. Hij vervolgde zijn universitaire opleiding aan de California Institute of Technology, waar hij in 1950 zijn doctoraal behaalde. Het dissertatie-onderzoek betrof een experimentele studie naar het momentumspectrum van hoogenergetische straling en mesons op zeeniveau. Glasers carrière begon in de herfst van 1949 op de faculteit natuurkunde van de universiteit van Michigan als voltijds docent en onderzoeker. In 1957 promoveerde hij er tot hoogleraar. Twee jaar later, in 1959, werd hij benoemd tot hoogleraar natuurkunde op de universiteit van Californië te Berkeley. Na winnen van de Nobelprijs richtte Glaser zijn aandacht op een andere tak van de wetenschap, namelijk die van de moleculaire biologie. Samen met twee vrienden was hij in 1971 mede-oprichter van het eerste biotechnologische bedrijf op dit gebied, Cetus Corporation.

Vanaf 1964 was hij hoogleraar neurotechnologie aan de universiteit van Californië. Vanaf 1962 begon Glaser ook onderzoek te doen op het gebied van de moleculaire biologie, waar hij reeds tijdens zijn studie aan Caltech gefascineerd door was geraakt. In die dagen leidde professor Max Delbrück een opwindend seminaar over het werk dat hij en anderen uitgevoerd hadden naar de genetica van micro-organismen. Tot dan toe werd aangenomen dat deze geen genetisch materiaal bevatte. Het bleek dat de genetische moleculen DNA en RNA, in die organismen dezelfde waren als die in menselijke cellen. Voor zijn werk kreeg Glaser onderscheidingen en ereprijzen, zoals de Henry Russell Award van de universiteit van Michigan en de Charles Vernon Boys Prize van de Physical Society London. (Wordt vervolgd).