Filatelistische aandacht voor: Alexander Fleming (144)

Gerty Theresa Cori-Radnitz (1896-1957) was een in Oostenrijk-Hongarije geboren Amerikaans biochemicus. Samen met haar echtgenoot Carl Ferdinand Cori en de Argentijnse fysioloog Bernardo Houssay ontving zij in 1947 de Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde voor hun rol in de “ontdekking van het verloop van de katalytische omzetting van glycogeen”. De ziekte van Cori, een glycogeenstapelingsziekte (type III) is genoemd naar het echtpaar Cori. De in Praag geboren Gerty Radnitz was oudste van drie dochters van joodse ouders. Tot haar tiende werd ze thuis onderwezen.

Pioniers in de geneeskunde

Daarna bezocht zij een private meisjesschool. Ze groeide op in een tijd waarin vrouwen een marginale rol speelden in de wetenschap. Aangespoord door haar oom, een hoogleraar kindergeneeskunde, besloot ze geneeskunde te studeren. Om toegelaten te worden tot de universiteit volgde ze aanvullend onderwijs aan een Tetschen realgymnasium. Na het behalen van het toelatingsexamen werd ze in 1914 toegelaten tot de afdeling van de medische school van de Karel-Ferdinand universiteit te Praag. Hier ontmoette ze ook haar toekomstige echtgenoot Carl Cori.

Ze trouwden na haar afstudering in 1920. Na hun huwelijk verhuisden ze naar Wenen waar Gerty twee jaar lang verbleef aan het Carolinen kinderziekenhuis. Het leven aldaar was zwaar na de Eerste Wereldoorlog en ze leed daardoor aan xerophthalmie, veroorzaakt door ernstige ondervoeding als gevolg van voedseltekorten. Hierdoor en vanwege het opkomende antisemitisme in Europa emigreerde het echtpaar in 1922 naar de VS. Daar zette ze haar vroegere werk in medisch onderzoek voort, samenwerkend in het laboratorium met Carl. In 1928 ontvingen Gerty en Carl Cori het Amerikaans staatsburgerschap. (Wordt vervolgd).