Van een onschatbare waarde voor liefhebbers van illusies (90c)

Het is bekend dat de intensiteit van deze straling bepaalt of men scherper of minder scherp ziet; de spectrale structuur ervan bepaalt de kleur of kleuren van de waargenomen objecten; de richting ervan bepaalt de vorm van de objecten zelf, via het verrassende visuele fenomeen van het retinale beeld. Maar hoe kunnen we de positie van objecten in de ruimte bepalen, zodat we hun diepte kunnen reconstrueren, wanneer we ze waarnemen?

Nationaal Filmmuseum Turijn - Stereoscopie in fotografie en film

Het antwoord is wiskundig gegeven, op een manier die de meeste wetenschappers tevreden heeft gesteld. Iedere normale waarnemer is uitgerust met twee ogen: de beelden op het netvlies van beide ogen zijn niet gelijk wanneer ze op hetzelfde object gericht zijn; sterker nog, ze verschillen meer van elkaar naarmate het waargenomen object dichter bij de onze ogen is. Ons visuele systeem is echter in staat de verschillen tussen twee gelijktijdige netvliesbeelden te detecteren en te waarderen. Om te voorkomen dat men twee afzonderlijke vormen van een object ziet, moeten de ogen bovendien in hun oogkassen worden gedraaid, zodat beide ogen op het object gericht zijn. Een 3D-kijker is in staat om deze convergentie van de ogen uit te voeren. Inspiratie: Italiaanse tekst in de catalogus.

Een hedendaags voorbeeld van filatelistische 3D-stereofotografie met een bijbehorende 3D-stereoscopische kijker.