Filatelistische aandacht voor: Alexander Fleming (137)

De Belgische wetenschapper Corneille Jean François (Corneel) Heymans (1892-1968) was een zoon van de hoogleraar in de farmacologie en rector van de Universiteit Gent Jan Heymans, stichter van het J. F. Heymans Institute of Pharmacology and Therapeutics. Hij liep school op het Sint-Lievenscollege (Gent), het Sint-Jozefscollege (Turnhout) en het Sint-Barbaracollege (Gent). Hij ving zijn universitaire studie geneeskunde aan in Gent in 1911 en promoveerde in 1920. Ondertussen had hij als infanterist deelgenomen aan de Eerste Wereldoorlog, die hem gedurende vier jaar aan het IJzerfront hield en die hij als officier beëindigde. Na zijn opleiding in Gent ging hij studeren aan het Collège de France in Parijs, de Université de Lausanne, de Universiteit van Wenen, de University College London en aan de Western Reserve Medical School. Dit laatste, in 1927, als Advanced Fellow of the Belgian-American Educational Foundation.

Pioniers in de geneeskunde

Hij trouwde in 1921 met de arts Berthe May (specialiste oogheelkunde) en ze kregen vijf kinderen. Heymans had interesse in de schilderkunst en in de (vroegste) geschiedenis van de geneeskunde. In 1922 werd hij docent farmacodynamie aan de Gentse Rijksuniversiteit, waar hij in 1930 zijn vader mocht opvolgen als hoogleraar in de farmacologie en als het hoofd van het Farmacologisch en Therapeutisch Instituut, dat een trefpunt werd voor gerenommeerde onderzoekers. Het wetenschappelijk onderzoek aan het Heymans Instituut richtte zich voornamelijk op de fysiologie en de farmacologie van de ademhaling, van de bloedcirculatie, van het metabolisme en van talrijke farmacologische vraagstukken.

Dit onderzoek leidde tot de ontdekking van de chemoreceptoren binnen de cardio-aortische en carotide sinusgebieden. Het leidde tevens tot bijdragen over de proprioceptieve regulatie van arteriële bloeddruk en hypertensie. Het was vooral de ontdekking van de reflexogenische rol van cardio-aortische en van carotide sinusgebieden in de regeling van de ademhaling, die hem de Nobelprijs 1938 opleverden. Een andere reeks van onderzoekingen door Heymans en zijn medewerkers had betrekking op de fysiologie van de circulatie in de hersenen en op de fysiopathologie van hoge bloeddruk in de aderen, van nerveuze of renale oorsprong. Het onderzoek betrof ook de studie van de bloedsomloop tijdens fysische oefeningen en de studie van de farmacologie van opwekkende middelen. (Wordt vervolgd).