James Hargreaves (1721-1778)

De Spinning Jenny (of kortweg Jenny) is de naam van de eerste spinmachine. Op het eerste gezicht leek het op een spinwiel, maar dan met een veelvoud aan spindels in plaats van één enkele; in tegenstelling tot de handspindel werkte het met de set-off-methode. Door de aanzienlijke productiviteitsverhoging tegenover het spinwiel wordt de Spinning Jenny beschouwd als een mijlpaal in de Industriële Revolutie en in de geschiedenis van de technologie. De ‘Spinning Jenny’ werd rond 1765 uitgevonden. De uitvinding wordt voornamelijk toegeschreven aan de Engelse wever James Hargreaves (1721-1778).

De ‘Spinning Jenny’ werd rond 1765 uitgevonden.

Een veelvoorkomend tegenargument is gebaseerd op een 233 pagina’s tellend artikel uit 1828 van Richard Guest, die deze uitvinding toeschrijft aan Thomas Highs. De innovatie maakte het spinproces meer productiever. Met de Spinning Jenny kon één spinner precies één wever van grondstof voorzien. Voorheen was de verhouding vier tot acht spinners per wever. De Spinning Jenny verspreidde zich snel door de textielindustrie omdat hij, in tegenstelling tot veel andere textielmachines, nog steeds met spierkracht kon worden aangedreven.

Het werkproces was echter flink zwaar: het spinnen van de vezels, los van het daaropvolgende opwinden van de afgewerkte draad, vond gelijktijdig op alle spindels plaats. Bovendien kon de spinner de vezels niet langer met zijn vingers invoeren. De naam “Jenny” is volgens betrouwbare bronnen afgeleid van het Engelse woord ‘engine’. Andere bronnen beweren dat Hargreaves de Spinning Jenny genoemd heeft naar zijn dochter (alhoewel hij geen dochter had die Jenny heette) of naar de dochter van Thomas Highs, een Britse rietmaker en producent van textielmachines (die ook wel gezien wordt als de ware uitvinder van de Spinning Jenny).