Kunstzinnige aandacht voor het definiëren van het ICH

De tentoonstelling “Tactiek van het ego”, in het “Wilhelm Lehmbruck Museum” in Duisburg probeerde te laten zien hoe hedendaagse kunstenaars op dit thema hebben gereageerd en psychologisch, sociaal, emotioneel of met maatschappelijk gemotiveerde transformaties van het “Ich” construeerden. De verzamelde getoonde werken waren afkomstig uit een breed scala aan contexten, wat de samenstellers en de inrichters van deze tentoonstelling ook in overweging moesten nemen.

Tactics of the Ego

In de afgelopen tijdsperiode - sinds de ontwikkeling en het toepassen van de inhoud van de psychoanalyse - is het menselijk zelfbegrip meer veranderd dan in de 1000 jaar daarvoor. Middeleeuwse mensen zagen zichzelf als onderdeel van een hiërarchisch geordend christelijk wereldbeeld. Met een zelfopvatting van de kunstenaar als ‘deus alter’ (de andere God) in de tijd van de Renaissance veroverden mensen enerzijds hun individualiteit, maar plaatsten ze zich anderzijds in een spanningsveld tussen vrijheid en hoogmoed.

Terwijl in de 18e eeuw het zelf werd gevierd als een verworvenheid van een nieuw gedefinieerd, zelfbevestigd en vervolgens voortdurend bevochten individualisme, heeft de term ‘ego’, oorspronkelijk afkomstig uit het Latijn, tegenwoordig een eerder negatieve connotatie en verbindt hij een groot aantal slechte eigenschappen als een parelsnoer: egoïsme, egomanie, egotisme, egotrips of egocentrisme. Voor docenten en studenten kunsthistorie en psychologie een inspirerende catalogus.

ISBN 978-3-936646-12-0, “Tactics of the Ego”, Cornelia Brüning-haus-Knubel en Sabine Maria Schmidt, Kerber Verlag, 2003, 136 pagina’s.